Yorgunsun
Issız parmaklarından
Şıp, şıp damlayan yalnızlık,
Olduğundan daha şaşkın.
Bir o kadar cüretkar,
Lakin yine dilsiz, yine lal.
Hangi yana çevirsen
Alev almış başını,
Gözlerini sarıyor
Daha büyük bir yangının
Kapkara dumanları.
Huzur nerede belli
Zorlama daha fazla
Ne tükenmiş kendini
Ne yok olmuş insanlığı…
03.11.2024
